12.5.07

7η Διεθνής Έκθεση Αυτοκινήτου Αθήνας: Τα καλύτερα έρχονται

- Αλήθεια; Ήταν ο Μάριος Ροζάκος χθες στο πρώην ανατολικό Αεροδρόμιο, στα εγκαίνια της 7ης Διεθνούς Έκθεσης Αυτοκινήτου της Αθήνας; Α, στο καλό! Γιατί δεν μου το είπατε; Ήθελα να τον γνωρίσω! Πώς; Θα γράψει για την έκθεση στην ΕΤ-αζέρα Σκέψεων; Εντάξει, εννοείται πως θα διαβάσω τα posts του, αλλά θέλω να τον γνωρίσω σας λέω!

- Ε, τότε θα του πούμε να ξαναπεράσει από την έκθεση.

- Ναι! Ναι! Από σήμερα και μέχρι τις 20 Μαΐου, από τις 10.00 το πρωί ως τις 10.00 το βράδυ, η καρδιά της αυτοκίνησης θα χτυπά εδώ. Περισσότεροι από 35 κατασκευαστές και 250 εταιρίες με προϊόντα και υπηρεσίες που σχετίζονται με το αυτοκίνητο έχουν δικό τους περίπτερο. Το εισιτήριο κοστίζει 9 ευρώ και το μειωμένο για παιδιά μέχρι 12 ετών είναι 5 ευρώ.

Ο παραπάνω διάλογος είναι (δυστυχώς για μένα) φανταστικός. Όμως η επίσκεψη στην έκθεση κατά τη χθεσινή press day είναι (ευτυχώς για μένα) πραγματική. Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την 7η Διεθνή Έκθεση Αυτοκινήτου της Αθήνας στον επίσημο δικτυακό τόπο της, προτού πάτε διαβάστε μερικές χρήσιμες συμβουλές από τον συνιστολόγο Dealsend και επιστρέψτε σύντομα στην ΕΤ-αζέρα Σκέψεων για να δείτε πλούσιο φωτογραφικό υλικό και σχόλια από τα μοντέλα που θαυμάσαμε.

10.5.07

Αυτή είναι τούρτα!


Αυτές τις ημέρες έχουν γενέθλια τα καλύτερα παιδιά! Σοβαρολογώ, το έχω τσεκάρει. «Ταυράκια, παιδί μου, εγγύηση!», όπως θα έλεγε και μια φίλη. Τι είπατε; Θέλετε παραδείγματα; Σύμφωνοι! Σημειώνετε;

1. Πρώτος και καλύτερος εγώ σήμερα
2. Στις 13 Μαΐου η συνάδελφός μου η Λενδιάννα
3. Στις 16 Μαΐου η φίλη μου η Κατερίνα
4. Την ίδια ημέρα η μία κορούλα της κουμπάρας μου
5. Στις 20 Μαΐου η φίλη μου η Αλεξάνδρα.

Αν εξακολουθείτε να αμφιβάλλετε, ιδού ποιοι άλλοι γεννήθηκαν σαν σήμερα:
* Fred Astaire (χορευτής)
* Bono (μουσικός)
* Linda Evangelista (τοπ μόντελ).

Για να μην αναφερθώ σε γεγονότα που συνέβησαν σαν σήμερα:
10/5/1981: Ο François Mitterrand εκλέγεται Πρόεδρος της Γαλλίας, διαδεχόμενος τον Valery Giscard d'Estaing
10/5/1968: Αρχίζουν στο Παρίσι οι ειρηνευτικές συνομιλίες για το Βιετνάμ
10/5/1940: Ο Winston Churchill γίνεται πρωθυπουργός της Βρετανίας, μετά την παραίτηση του Neville Chamberlain
10/5/1871: Με τη Συνθήκη της Φρανφούρτης γράφεται ο επίλογος του Γαλλο-Πρωσικού Πολέμου

Χρόνια μας πολλά και καλά!!! Να μας χαίρεστε, βρε!

8.5.07

Party metablogging ΙΙ

«Έστι μεν ουν το metablogging άθλημα λίαν προσφιλές παρά τοις Έλλησιν ιστολόγοις».
Παυσανίου, Διαδικτύου Περιήγησις

Το πάρτι του περασμένου Σαββάτου μάς έφερε πιο κοντά τόσο offline όσο και, εν συνεχεία, online. Απόδειξη για το δεύτερο τα σχετικά posts και τα σχόλια που συνεχίζονται στην ελληνόφωνη μπλογκόσφαιρα. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία θετικά, δείχνουν πως η προσπάθεια άξιζε τον κόπο και υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για να επαναληφθεί στο εγγύς μέλλον βελτιωμένη και... «επαυξημένη»!

Το ενδιαφέρον για όσα γράφονται στα ιστολόγια για το πάρτι και το συνεπαγόμενο metablogging ήταν αναμενόμενα, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν είναι αξιοπρόσεκτα. Διαπιστώνοντας από τα σχόλια στο προηγούμενο post μου και από τον «ρουφιάνο» που καταγράφει την επισκεψιμότητα της ΕΤ-αζέρας Σκέψεων ότι το after σκέλος της εκδήλωσης ενδιαφέρει πολλούς συν-ιστολόγους, επεκτείνω τον κατάλογο παραθέτοντας μερικά ακόμα posts που εντόπισα:
* Το 100ό μπλογκοπάρτι είναι γεγονός! (Rodia στο Istories-1001) -όχι ακριβώς για το πάρτι, αλλά με αφορμή το πάρτι ;-)

Όποιος θέλει να βοηθήσει στην ενημέρωση του καταλόγου, είναι βεβαίως ευπρόσδεκτος.

Και μην ξεχνιόμαστε: με το καλό στο επόμενο!

7.5.07

Το πολύχρωμο μπλογκοχωριό

Το δεύτερο πάρτι της ελληνόφωνης μπλογκόσφαιρας που οργανώθηκε το βράδυ του περασμένου Σαββάτου ήταν μια ζωντανή απόδειξη της ποικιλομορφίας που χαρακτηρίζει την κοινότητα των ιστολόγων. Άνθρωποι σχεδόν κάθε ηλικίας, άνδρες (κυρίως -σνιφ!) και γυναίκες, κοινωνικοί και συνεσταλμένοι, ομιλητικοί και λακωνικοί, παιχνιδιάρηδες και σοβαροί, δεινοί χορευτές και εραστές της πολυθρόνας, με επίσημο και σπορ ντύσιμο, γέμισαν το κλαμπ της Γλυφάδας. Όλοι γνώρισαν νέα πρόσωπα, online φιλίες μετεξελίχθηκαν και σε offline, ενώ αρκετοί απέκτησαν μέσα σε λίγες ώρες καινούργιους φίλους των οποίων τα blogs δεν είχαν καν υπόψη.

Δεν κρύβω πως, πηγαίνοντας στο πάρτι, σκεφτόμουν ότι ίσως η εκ του σύνεγγυς επαφή με άλλους διαδικτυακούς γραφιάδες να με απογοητεύσει. «Α! Αυτός/αυτή είναι λοιπόν ο/η τάδε; Τι κρίμα!», θα μπορούσε να είναι το σχόλιο μετά τις συστάσεις και μια πρώτη κουβέντα. Πόσες φορές δεν συμβαίνει αυτό με δημοσιογράφους εφημερίδων και περιοδικών ή με ραδιοφωνικούς παραγωγούς; Μόλις πριν από λίγες ημέρες φίλος που έπιασε δουλειά σε ραδιοφωνικό σταθμό μού έλεγε πόσο απογοητεύτηκε όταν γνώρισε από κοντά έναν από τους αγαπημένους του παραγωγούς. Στην περίπτωση των bloggers και του πάρτι, διαψεύστηκα. Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο, αλλά με όσους μίλησα (είτε πολύ είτε λίγο), αφενός, ένιωσα πολύ άνετα και, αφετέρου, εισέπραξα μεγάλες δόσεις θετικής ενέργειας και δημιουργικής διάθεσης.

Φυσικά, δεν έλειψε και η αμηχανία. Ειδικά τις πρώτες ώρες, αρκετοί στέκονταν ή κάθονταν και παρατηρούσαν γύρω τους, ενώ ήταν πολύ διαδεδομένες οι μικρές παρέες των δύο ή τριών ατόμων. Οι ερωτήσεις «Είσαι μπλόγκερ; Ποιος/ποια είσαι;» φορέθηκαν πολύ και ενόχλησαν ίσως ορισμένους. Αλλά ήταν ο μόνος τρόπος να σπάσει ο «πάγος» και να μην υπάρχουν μόνο «κλίκες» ανθρώπων που ήδη γνωρίζονταν. Στο κάτω-κάτω, ποιος ήταν (και είναι επόμενο να είναι) ο στόχος ένος τέτοιου event; Τα nicks να συνδυαστούν ή να αντικατασταθούν με φρέσκες φατσούλες και η διαμεσολαβημένη επικοινωνία να παραχωρήσει τη θέση της στην άμεση. Είπαμε: «to know us better!». Και η αρχή γι' αυτό όντως έγινε. Απομένει ακόμα καλύτερη συνέχεια!

Με δεδομένο ότι λίγοι, μόνο, συν-ιστολόγοι από τη Βόρεια Ελλάδα κατάφεραν να έρθουν, νομίζω πως το σύνθημα πρέπει να είναι πλέον: «Βουρ για Θεσσαλονίκη!!!». Το αίτημα έχει ήδη εκφραστεί και από άλλους bloggers και προσυπογράφω ;-)

Υ.Γ. Έκανα μια μίνι έρευνα για σχόλια και φωτογραφίες από το πάρτι. Σίγουρα δεν είναι πλήρης, θεώρησα όμως καλό να μοιραστώ τα αποτελέσματα μαζί σας:
* After party... (Παράφωνος) - το blog του πάρτι
* Ευχαριστώ (Παράφωνος)
* 2ο Bloggoparty! Ήμουν κι εγώ εκεί! (Σπιτόγατος) με φωτό
* Πάρτι γκολ (Zouri)
* 2nd Greek Bloggers "party" (cpil) με φωτό
* VIDEO: 2nd Greek Bloggers party (cpil)
* 19 φωτογραφίες από το Greek Bloggers Party (Titanas)
* 15 φωτογραφίες από το Greek Bloggers Party (Titanas)
* Πάρτυ αλλιώς... θα βρεις! (Η Νημερτής)
* Greek Bloggers Party (Karpidis) με φωτό
* Στο πάρτι ήμασταν κι εμείς εκεί! (Tzonakos)
* Party animal (Αναγεννημένη)

5.5.07

Η μπλογκόσφαιρα κάνει πάρτι

Σήμερα, εκτός από τις δεσποσύνες με το όνομα Ειρήνη (χρόνια πολλά, μαμά!), γιορτάζει και το εγχώριο κομμάτι της μπλογκόσφαιρας. Πώς και γιατί;

Με στόχο «to know us better», όπως έλεγε και η ασπρόμαυρη ελληνική κινηματογραφική κωμωδία, και με το σκεπτικό ότι «συνάντηση-πάρτι των μπλόγκερ έγινε πριν ένα χρόνο. Από τότε η μπλογκόσφαιρα έχει μεγαλώσει πολύ. Εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες άνθρωποι άγνωστοι μεταξύ μας, γράφουμε ποστ, ανταλλάσσουμε σχόλια, ασκούμε κριτική αλλά δεν έχουμε συναντηθεί πρόσωπο με πρόσωπο» (αντιγράφω από το blog του πάρτι), ο Παράφωνος ανέλαβε για άλλη μια φορά μία ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία: να οργανώσει πάρτι των ελληνόφωνων ιστολόγων.

«Άραγε πώς είναι ο Χ blogger από κοντά;», «ωραία τα λέω μέσω Internet τόσο καιρό με τον Ψ, καιρός δεν είναι να γνωριστούμε;», «τελικά η Ω είναι τόσο όμορφη όσο γράφουν άλλοι; »: απορίες σαν αυτές ίσως να λυθούν στο πάρτι. Με δεδομένη την προβολή της οποίας έχει τύχει το γεγονός, η προσέλευση αναμένεται μεγάλη. Εκτός κι αν τελευταία στιγμή μας πιάσουν οι ντροπές! Μα, γιατί; Ορισμένοι διαδικτυακοί γραφιάδες που χρησιμοποιούν ψευδώνυμο είναι γνωστό ότι αποφεύγουν συστηματικά τις κοινωνικές εκδηλώσεις οι οποίες υπάρχει πιθανότητα (έστω και μικρή) να προδώσουν την πραγματική τους ταυτότητα. Απολύτως σεβαστό. Ας γνωριστούμε, τουλάχιστον, οι υπόλοιποι. Ο χώρος, σύμφωνα με τον Παράφωνο, θα ευνοεί και συζητήσεις, όχι μόνο γλέντι. Ραντεβού στη Γλυφάδα, λοιπόν!

Περισσότερα για το πάρτι, εδώ!

3.5.07

Κλειστόν λόγω αυστηρής λογοκρισίας

Με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ελευθεροτυπίας, παραχωρώ τη θέση των posts που σχεδίαζα να ανεβάσω, στο παρακάτω κείμενο προβληματισμού-ευαισθητοποίησης που ετοίμασε το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας με θέμα την ελευθερία της έκφρασης στο Διαδίκτυο και τις συλλήψεις και φυλακίσεις bloggers οι οποίοι τόλμησαν να εκφράσουν τις απόψεις τους σε διάφορες γωνιές του πλανήτη:


Φαντάσου ότι είσαι ένας νέος 25 χρονών που μένει σε μια χώρα η οποία συστηματικά καταπιέζει την ελευθερία της έκφρασης.

Οι περισσότερες ιστοσελιδες με θέμα τα ανθρώπινα δικαιώματα «μπλοκάρονται» από ένα εθνικό φίλτρο και δεν εμφανίζονται ποτέ στην οθόνή σου. Θέλεις να επικοινωνείς με ανθρώπους από όλο τον κόσμο κι έτσι χρησιμοποιείς το PalTalk, ένα chat room που, αν και η έδρα του είναι στη Νεά Υόρκη, πολλοί χρήστες του μιλάνε τη γλώσσα σου. Στην ουσία είναι το παράθυρο του απομονωμένου κόσμου σου.

Μια μέρα που έχετε μαζευτεί στο σπίτι σου με φίλους και μιλάτε με άλλους χρήστες στο chat room, εισβάλλουν ξαφνικά στις 3.00 το πρωί 50 αστυνομικοί, σας χτυπάνε και σε φυλακίζουν σε πλήρη απομόνωση για 9 ολόκληρους μήνες χωρίς ποτέ να σου απαγγελθούν κατηγορίες.
Περνάνε αυτοί οι μήνες και αφήνεσαι «ελεύθερος». Δεν φοβάσαι να κατακρίνεις δημόσια την κυβέρνηση και υποστηρίζεις την αναγκαιότητα ειρηνικής αλλαγής της πολιτικής κατάστασης (στη χώρα σου είναι νόμιμο μόνο ένα πολιτικό κόμμα). Περίπου έξι βδομάδες μετά όμως, εκεί που κάθεσαι σε Internet Café παρέα με τον αδερφό σου και διαβάζεις τα e-mail σου και ειδησεογραφικά sites, σε πλησιάζουν άντρες της Ασφάλειας, σου φοράνε χειροπέδες και σε αναγκάζουν να τους οδηγήσεις σπίτι σου, όπου βρίσκουν και κατάσχουν, μία κάμερα, ένα κασετόφωνο, δύο CDs και ένα βιβλίο που, για κακή σου τύχη, είναι απαγορευμένο επειδή υποστηρίζει την αναγκαιότητα δημοψηφίσματος για πολυκομματισμό στη χώρα.

Αν σε έλεγαν Truong Quoc Tuan και έμενες στο Βιετνάμ, τι νομίζεις ότι θα συνέβαινε μετά;

Θα ήσουν σε ένα κελί σε πλήρη απομόνωση χωρίς καμιά επαφή με δικηγόρους ή συγγενικά πρόσωπα. Θα σε κατηγορούσαν για προπαγάνδα εναντίον του κράτους και θα αναρωτιόσουν, στα αλήθεια για ποιο λόγο και για πόσα κλικ του ποντικιού σου αντιμετωπίζεις 20 χρόνια κάθειρξη…

Ή φαντάσου να δουλεύεις ως δημοσιογράφος σε κινέζικη εφημερίδα.

Τις παραμονές της 15ης επετείου από τη σφαγή στην πλατεία Τιενανμέν, σε συνάντηση του προσωπικού της εφημερίδας, σάς δείχνουν ένα μέμο από το Κεντρικό Τμήμα Προπαγάνδας για το πώς θα πρέπει να καλύψετε τις επετειακές εκδηλώσεις. Σε αυτό δίνονται οδηγίες στους εργαζόμενους στα ΜΜΕ να «κατευθύνουν σωστά την κοινή γνώμη», να «μην δημοσιεύουν ποτέ απόψεις που δεν είναι σύμφωνες με την επίσημη πολιτική» και να καταδίδουν στις αρχές τυχόν υποψίες που έχουν για συναδέλφους τους που επικοινωνούν με δημοκρατικά στοιχεία στο εξωτερικό. Εσύ κρατάς σημειώσεις από αυτό το μέμο και το στέλνεις με e-mail από τον προσωπικό σου Yahoo! λογαριασμό σε κάποιον γνωστό σου στην Αμερική που διαχειρίζεται ένα πολύ γνωστό κινέζικο website, το Δημοκρατικό Φόρουμ. Το e-mail δημοσιεύεται την ίδια μέρα με το ψευδώνυμο “198964” στα ανεξάρτητα κινεζόφωνα websites του εξωτερικού, που έτσι κι αλλιώς είναι απαγορευμένα στη χώρα. Σε συλλαμβάνουν μερικούς μήνες αργότερα. Η εταιρία Yahoo! θα έχει πολύ απλά δώσει τα στοιχεία του λογαριασμού της ηλεκτρονικής σου διεύθυνσης και την ακριβή τοποθεσία από την οποία στάλθηκε το επίμαχο e-mail.

Αν το όνομά σου ήταν Shi Tao και έμενες στην Κίνα, τι νομίζεις ότι θα συνέβαινε μετά;

Θα καταδικαζόσουν με την κατηγορία της προδοσίας κρατικών μυστικών σε 10ετή κάθειρξη. Η γυναίκα σου θα ανακρινόταν καθημερινά από τις αρχές και η δουλειά της θα πίεζε να σε χωρίσει, πράγμα που τελικά θα έκανε. Θα είχες ελάχιστη επαφή με την οικογένειά σου. Θα μεταφερόσουν σε φυλακές υψίστης ασφαλείας και θα σου απαγόρευαν να γράφεις ή να διαβάζεις. Η Επιτροπή Προστασίας Δημοσιογράφων θα σου απένειμε το Διεθνές Βραβείο Τύπου για την Ελευθερία, το οποίο φυσικά δεν θα μπορούσες να παραλάβεις.

Φαντάσου να μπορούσες να απελευθερώσεις τον Truong Quoc Tuan και τον Shi Tao. Μπορείς! Μπες στο www.amnesty.org.gr και πάρε μέρος στην εκστρατεία της Διεθνούς Αμνηστίας για την ελευθερία της έκφρασης στο Internet!

29.4.07

Η «μοναξιά» του Σαββατοκύριακου

Στις αρχές του μήνα εγκατέστησα στο ταπεινό αυτό ιστολόγιο έναν ηλεκτρονικό «κατάσκοπο» που με ενημερώνει για την επισκεψιμότητα του blog, δίνοντας ενδιαφέροντα στοιχεία, όπως: αριθμό μοναδικών επισκεπτών, γεωγραφική προέλευσή τους, ιστοσελίδα μέσω της οποίας έφθασαν εδώ κ.ά. Παρατηρώντας τα στοιχεία, διαπίστωσα ότι τα Σαββατοκύριακα (ελληνιστί γουηκέντ) καταγράφεται κατακόρυφη πτώση της επισκεψιμότητας. Την πρώτη φορά οφειλόταν στο Πάσχα. Τη δεύτερη φορά είχαμε την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα: σημειώθηκε αύξηση, αλλά αυτό προέκυψε χάρη στην αναδημοσίευση του πρώτου post για την αθλητική βία στο e-rooster. Την τρίτη φορά δεν υπήρχε αργία ή άλλη δικαιολογία για τη μείωση. Το ίδιο χθες. Και φαντάζομαι πως ούτε αύριο θα αλλάξουν τα πράγματα (αν και η εγγύτητα με την Πρωτομαγιά γεννά υποψίες για άδειες «από τη σημαία» και τα συναφή).

«Σιγά την ανακάλυψη!», θα μου πείτε. Ούτε εμένα θα με ξάφνιαζε, αν -στην προσπάθειά μου να ερμηνεύσω το φαινόμενο αυτό- περιοριζόμουν στην πιθανότητα να οφείλεται στον λαμπερό ελληνικό ήλιο. Ο καιρός «χαμογελά» και όσοι μπορούν -των bloggers και όλων των χρηστών του Διαδικτύου συμπεριλαμβανομένων- δεν χάνουν την ευκαιρία για, μικρότερες ή μεγαλύτερες, αποδράσεις. Μαγεμένοι από τα κάλλη της φύσης, εγκαταλείπουν την οθόνη και το πληκτρολόγιο για να απολαύσουν τις μυρωδιές της εξοχής. Λογικό δεν είναι;

Ασφαλώς! Εντούτοις, μήπως παράλληλα συμβαίνει και κάτι άλλο; Μήπως τελικά το μεγαλύτερο ποσοστό των χρηστών του Internet, αλλά και των ιστολόγων ειδικότερα, «σερφάρει», «σχολιάζει», «γράφει» από το γραφείο; Και αν ναι, πώς; Ξεκλέβοντας χρόνο από τη δουλειά, παραμένοντας περισσότερες ώρες...; Η δουλειά εμπνέει για συγγραφή σχολίων και posts ή απλά για παρακολούθηση όσων γράφουν άλλοι;

Η πολλά υποσχόμενη ερευνητική δουλειά του Ζαφείρη Καραμπάση, στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού προγράμματος του Παντείου Πανεπιστημίου «Δυνητικές Κοινότητες: Κοινωνιο-Ψυχολογικές Προσεγγίσεις και Τεχνικές Εφαρμογές», θα δώσει απαντήσεις στο θέμα αυτό και σε πολλά σημαντικότερα. Η συντριπτική πλειοψηφία της ελληνόφωνης μπλογκόσφαιρας, όπως έχει δείξει με τα μηνύματά της, περιμένει με ενδιαφέρον τα τελικά αποτελέσματα που θα προκύψουν από τις απαντήσεις 1.388 ιστολόγων στο ερωτηματολόγιο της έρευνας. Ζαφείρη, καλή δύναμη και καλή επιτυχία!